'' Στην γωνιά της αυλής,μέσα στα σαπουνόνερα,
κάτι τριαντάφυλλα καμπούριασαν από το βάρος της ευωδιά τους.
Κανένας δε μύρισε αυτά τα τριαντάφυλλα.
Καμιά μοναξιά δεν είναι μικρή. '' ( Γιάννης Ρίτσος ).

Σε αυτούς που σε θέλουν να κοιτάς μονάχα το ρολόι σου, τα φανάρια και τις γραμμές του πεζοδρομίου…

Αν και η πικροδάφνη μπαίνει άνετα στη λίστα με τα 5 πιο δηλητηριώδη φυτά στον κόσμο, παρ' όλα αυτά θα τη βρούμε παντού.Στη χώρα μας τη συναντούμε με τα ονόματα, Πικροδάφνη, Ροδοδάφνη, Αγριοδάφνη, Πικροφυλλάδα, Φυλλάδα, Σέμα, Μπαμτσίνα, Ροδόδεντρο Φροκαλίδα, Δαφνόμαζες, Δραφιά ή Σφάκα.Οι αρχαίοι Έλληνες την ονόμαζαν νήριον ή νήρις. Ο Διοσκουρίδης την ονομάζει Ολέανδρουμ και οι Ρωμαίοι Ροδοδάφνη ή Πικροδάφνη. Οι πρώτοι Χριστιανοί την αποκαλούσαν λουλούδι του Αγίου Ιωσήφ. Οι δηλητηριώδεις ιδιότητες του φυτού ήταν γνωστές από παλιά. Οι Πέρσες υποχωρώντας στην προέλαση του Μεγάλου Αλεξάνδρου έβαζαν κλωνάρια του φυτού στις πηγές με πόσιμο νερό και δηλητηρίασαν έτσι πολλά άλογα των Ελλήνων. Αναφέρεται επίσης ότι μερικοί στρατιώτες που σούβλιζαν κρέας καίγοντας κλαδιά πικροδάφνης ασθένησαν σοβαρά και ήταν αδύνατο να συμμετάσχουν στη μάχη. Οι Ινδοί αποκαλούσαν το φυτό «φονιά των αλόγων» γιατί η γλυκιά γεύση των κλαδιών ξεγελούσε τα άλογα που τα έτρωγαν και πέθαιναν. Ο Διοσκουρίδης αναφέρει ότι τα φύλλα και τα άνθη του φυτού, έχουν φθαρτική δύναμη για τα περισσότερα τετράποδα, αλλά σωστική για τον άνθρωπο όταν τα πίνει με κρασί μαζί με απήγανο για τα δαγκώματα από τα θηρία.

Όσα λουλούδια υπάρχουν, το καλοκαίρι ανθίζουν.
Aλλά τα ίδια μάτια δεν τα κυττάζουνε.
Και άλλα χέρια σ’ άλλα στήθεια τα βάζουνε.
Έρχοντ’ οι ίδιοι μήνες, πλην ξένοι μοιάζουνε·
τα πρόσωπα αλλάξαν και δεν τ’ αναγνωρίζουν.

(Απόσπασμα από το ποίημα του Κ.Π.Καβάφη «Ελεγεία των Λουλουδιών »).

Ανεμώνη σημαίνει η "η κόρη του ανέμου" .
Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνι και της Αφροδίτης. Ο μύθος είναι πολύ γνωστός. Ενέπνευσε μάλιστα και μεγάλους ποιητές όπως ο Οβίδιος και αρκετά αργότερα ο Σαίξπηρ να γράψουν ύμνους σ' αυτόν τον έρωτα.

Oλα τα δένδρα 'ναι παιδιά,
πώχουν τη Γη μητέρα,
κ' έχουν για χέρια τα κλαδιά,
που σειούνται στον αγέρα.
Απόσπασμα από το ποιήμα του Γεωργίου Βιζυηνού Τα δέντρα.
Πάρνηθα 19-01-2016

Υπάρχουν στιγμές που βρίσκεσαι μόνος σου στην μέση του πουθενά,απλά κοίτα ψηλά....

Κάπου στον Ψηλορείτη.....

Το περίφημο «Αλογάκι της Παναγίας» που σέβεται ο κόσμος και συνήθως δεν το ενοχλεί αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα και άγνωστα στην πραγματικότητα έντομα. Έχει μήκος 5-7 εκατοστά και το επιστημονικό του όνομα είναι Mantis Religioza, η λέξη mantis προέρχεται από την ελληνική λέξη μάντης.Πρόκειται για το πιο αιμοδιψές πλάσμα της φύσης που αποκεφαλίζει & καταβροχθίζει το αρσενικό μετά το ζευγάρωμα!

Το Πέταγμα του Γλάρου....

Cotinus (ή cotinis) nitida green june bug, πράσινο σκαθάρι, σκαραβαίος, σκαθάρι του Ιούνη και τελευταίο και ίσως πιο άστοχο, αλλά και πιο διάσημο όνομα στην Ελλάδα: Χρυσόμυγα.
To χιλιοβασανισμένο έντομο που δένουν τα παιδάκια με μια κλωστή και το αφήνουν να πετά γύρω γύρω σαν pet.

Είναι μια έκφραση, που δεν έχει συγκεκριμένη εξήγηση. Λέγεται για το φιλόπονο άνθρωπο, παρότι το σκυλί δεν διακρίνεται για την εργατικότητα του.